Odkryj w sobie poetę!
Wielki konkurs na limeryk
Co zrobić by wziąć w nim udział? To proste!
Po pierwsze: ułożyć swój limeryk. Nie wiesz co to takiego? Poniżej znajdziesz przepis.
Po drugie: przesłać, podpisany i z dopiskiem w temacie maila: LIMERYKI - pod info_(at)_klubprzygody.pl
Uwaga! MOŻNA NADESŁAĆ MAKSYMALNIE TRZY UTWORY
Po trzecie: czekać na rozstrzygnięcie konkursu.
CO MIESIĄC OGŁASZAĆ BĘDZIEMY ZWYCIĘZCÓW oraz - TEMAT KONKURSU NA KOLEJNY MIESIĄC
Z okazji zbliżających się podróżniczych Kolosów
TEMAT NA LUTY brzmi:
NA WYPRAWIE
Pierwsza edycja konkursu trwać będzie do końca lutego. W dniu 1 marca ogłosimy trzech zwycięzców. Prócz sławy - czekać na nich będą nagrody: PŁYTY ZESPOŁU NA BANI wydane przez nasz klub, okolicznościowe koszulki Polskiego Klubu Przygody oraz nagroda niespodzianka. Najlepsze utwory opublikujemy!
Osoby zainteresowane limerykami i poezją w ogóle zachęcamy do wymiany poglądów i opinii (także nt. naszego konkursu) NA KLUBOWYM FORUM W DZIALE "WĘDRÓWKA Z MUZĄ"
CO TO TEN LIMERYK?!
(poniższy przepis na limeryk zaczerpnęliśmy z interesującej strony http://www.limeryki.pl/)
Limeryk (ang. limerick, od miasta Luimneach w Irlandii) to miniaturka liryczna; nonsensowny, groteskowy wierszyk o skodyfikowanej budowie:
* pięć wersów o stałej liczbie sylab akcentowanych,
* układ rymów aabba,
* trzeci i czwarty wers krótsze od pozostałych (zwykle o 2-3 sylaby akcentowane),
* nazwa geograficzna w klauzuli pierwszego wersu (podstawa rymu a).
Utwór ten, który pod względem treści jest rymowaną anegdotą, ma też zwykle stały układ narracji:
* wprowadzenie bohatera i miejsca, w którym dzieje się akcja, w pierwszym wersie;
* zawiązanie akcji w wersie drugim (często wprowadzony jest tu drugi bohater;
* krótsze wersy trzeci i czwarty to kulminacja wątku dramatycznego;
* zaskakujące, najlepiej absurdalne rozwiązanie w wersie ostatnim.
W limeryku treści groteskowe i pure nonsense rodzą się z dziwacznych rymów, gry słów, kalamburu czy paronomazji. W poezji polskiej - czołowym twórca limeryków był Julian Tuwim. Oto przykład z jego twórczości:
Jest pewien facet w Egipcie,
Sucha mumia, trzymana w krypcie,
A nad kryptą jest skrypt:
"Kto by chciał parę szczypt,
Może wziąć. Tylko mnie nie wysypcie".
Zobaczmy, co o limeryku sądzą Anna Bikont i Joanna Szczęsna. W wydanej w 1998 roku książce poświęconej limerykom piszą one:
Limeryk jest rymowaną anegdotą. Pierwszy wers przedstawia głównego bohatera i miejsce akcji. Wers ten najczęściej kończy się nazwą miejscowości.
Płetwonurkowi z miasta Pekin
W następnej linijce powinna się zawiązać akcja i pojawić zapowiedź dramatu, konfliktu, kryzysu. Może się też objawić druga postać. Rymuje się z pierwszym wersem (aa).
Urodę życia odgryzł rekin.
Trzeci i czwarty wers w klasycznym limeryku jest zawsze krótszy; chodzi o to, by wzmocnić efekt niespodzianki. W tym miejscu rozgrywa się zasadnicza akcja, tu mamy do czynienia z kulminacją wątku dramatycznego. Pojawia się nowy rym (bb), który silnie wiąże ze sobą oba te wersy.
I choć czytał Mao,
Lecz nie odrastao
Ostatnia linijka przynosi rozwiązanie, najlepiej nieoczekiwane, nonsensowne, no i, ma się rozumieć, zabawne. Rymuje się z pierwszym i drugim wersem, dając strukturę (aabba).
Więc pracował jako damski manekin
Schemat fabularny jest prosty, jak w klasycznym limeryku przystało: bohater pochodzący z określonego miejsca robi (tu raczej: zdarza mu się) coś niezwykłego, co pociąga za sobą zaskakujące (dla czytelnika) następstwa.
W takim razie, raz jeszcze, dla utrwalenia materiału:
Co to jest limeryk i w jaki sposób? :)
Limeryk jest to zabawny, absurdalny, często frywolny utwór poetycki napisany w sposób następujący:
Spośród pięciu wersów limeryku dwa pierwsze oraz ostatni rymują się i mają jednakową liczbę sylab akcentowanych.
Wersy trzeci i czwarty też się rymują (co daje rymy w układzie aabba) i również mają jednakową liczbę sylab akcentowanych, jednak liczba ta jest mniejsza (zwykle o jeden) niż w przypadku pozostałych wersów.
Układ sylab akcentowanych i nieakcentowanych nadaje limerykowi specyficzny rytm (inny dla dłuższych i dla krótszych linijek). Powinno to być zauważalne przy recytacji.
Na końcu pierwszego wersu zwykle występuje nazwa własna, najczęściej geograficzna.
Limeryk musi być przede wszystkim zabawny. Powinien też być absurdalny, zaskakujący i frywolny, ale nie wulgarny (niektórzy sławni limeryści nie zgodziliby się z tym ostatnim postulatem). Zaleca się, by w pierwszym wersie padała nazwa geograficzna - najlepiej trudna do zrymowania.
Kluczowe słowa powinny występować w pozycjach rymowych. Dotyczy to zwłaszcza wspomnianej wyżej nazwy geograficznej. Rymy powinny być możliwie pełne i głębokie, nie banalne, a wyszukane, najlepiej zaskakujące; płci dowolnej. Dopuszczalne są przekręcenia pisowni (szczególnie w przypadku rymów egzotycznych), byle służyły uzyskaniu efektu humorystycznego, a nie stanowiły wymówki dla lenistwa.
W Polsce gatunek ten wykorzystywali m.in. Julian Tuwim, Maciej Słomczyński, Wisława Szymborska, Stanisław Barańczak, Antoni Marianowicz.
Na koniec, poza konkursem, dwa utworki niżej podpisanego na lutowy temat "Na wyprawie":
Pewien gość ponury
Skrótem ruszył w góry
Zanim wlazł
To zgasł
I śmieje się z chmury
------------------------------
Eryk, podróżnik z Afryki
Wziął się za limeryki
Ledwie stworzył ryma
Już Eryka ni ma
Zeżarł go jeden dziki
A więc - pióra w dłoń! CZEKAMY!
dodal: cejot (26 stycznia 2009)
