Odkryj w sobie poetę!

Wielki konkurs na limeryk

Co zrobić by wziąć w nim udział? To proste!

Po pierwsze: ułożyć swój limeryk. Nie wiesz co to takiego? Poniżej znajdziesz przepis.

Po drugie: przesłać, podpisany i z dopiskiem w temacie maila: LIMERYKI - pod info_(at)_klubprzygody.pl
Uwaga! MOŻNA NADESŁAĆ MAKSYMALNIE TRZY UTWORY

Po trzecie: czekać na rozstrzygnięcie konkursu.

CO MIESIĄC OGŁASZAĆ BĘDZIEMY ZWYCIĘZCÓW oraz - TEMAT KONKURSU NA KOLEJNY MIESIĄC

Z okazji zbliżających się podróżniczych Kolosów
TEMAT NA LUTY brzmi:

NA WYPRAWIE

Pierwsza edycja konkursu trwać będzie do końca lutego. W dniu 1 marca ogłosimy trzech zwycięzców. Prócz sławy - czekać na nich będą nagrody: PŁYTY ZESPOŁU NA BANI wydane przez nasz klub, okolicznościowe koszulki Polskiego Klubu Przygody oraz nagroda niespodzianka. Najlepsze utwory opublikujemy!

Osoby zainteresowane limerykami i poezją w ogóle zachęcamy do wymiany poglądów i opinii (także nt. naszego konkursu) NA KLUBOWYM FORUM W DZIALE "WĘDRÓWKA Z MUZĄ"



CO TO TEN LIMERYK?!
(poniższy przepis na limeryk zaczerpnęliśmy z interesującej strony http://www.limeryki.pl/)

Limeryk (ang. limerick, od miasta Luimneach w Irlandii) to miniaturka liryczna; nonsensowny, groteskowy wierszyk o skodyfikowanej budowie:
* pięć wersów o stałej liczbie sylab akcentowanych,
* układ rymów aabba,
* trzeci i czwarty wers krótsze od pozostałych (zwykle o 2-3 sylaby akcentowane),
* nazwa geograficzna w klauzuli pierwszego wersu (podstawa rymu a).

Utwór ten, który pod względem treści jest rymowaną anegdotą, ma też zwykle stały układ narracji:
* wprowadzenie bohatera i miejsca, w którym dzieje się akcja, w pierwszym wersie;
* zawiązanie akcji w wersie drugim (często wprowadzony jest tu drugi bohater;
* krótsze wersy trzeci i czwarty to kulminacja wątku dramatycznego;
* zaskakujące, najlepiej absurdalne rozwiązanie w wersie ostatnim.

W limeryku treści groteskowe i pure nonsense rodzą się z dziwacznych rymów, gry słów, kalamburu czy paronomazji. W poezji polskiej - czołowym twórca limeryków był Julian Tuwim. Oto przykład z jego twórczości:

Jest pewien facet w Egipcie,
Sucha mumia, trzymana w krypcie,
A nad kryptą jest skrypt:
"Kto by chciał parę szczypt,
Może wziąć. Tylko mnie nie wysypcie".



Zobaczmy, co o limeryku sądzą Anna Bikont i Joanna Szczęsna. W wydanej w 1998 roku książce poświęconej limerykom piszą one:

Limeryk jest rymowaną anegdotą. Pierwszy wers przedstawia głównego bohatera i miejsce akcji. Wers ten najczęściej kończy się nazwą miejscowości.

Płetwonurkowi z miasta Pekin

W następnej linijce powinna się zawiązać akcja i pojawić zapowiedź dramatu, konfliktu, kryzysu. Może się też objawić druga postać. Rymuje się z pierwszym wersem (aa).

Urodę życia odgryzł rekin.

Trzeci i czwarty wers w klasycznym limeryku jest zawsze krótszy; chodzi o to, by wzmocnić efekt niespodzianki. W tym miejscu rozgrywa się zasadnicza akcja, tu mamy do czynienia z kulminacją wątku dramatycznego. Pojawia się nowy rym (bb), który silnie wiąże ze sobą oba te wersy.

I choć czytał Mao,
Lecz nie odrastao


Ostatnia linijka przynosi rozwiązanie, najlepiej nieoczekiwane, nonsensowne, no i, ma się rozumieć, zabawne. Rymuje się z pierwszym i drugim wersem, dając strukturę (aabba).

Więc pracował jako damski manekin

Schemat fabularny jest prosty, jak w klasycznym limeryku przystało: bohater pochodzący z określonego miejsca robi (tu raczej: zdarza mu się) coś niezwykłego, co pociąga za sobą zaskakujące (dla czytelnika) następstwa.


W takim razie, raz jeszcze, dla utrwalenia materiału:

Co to jest limeryk i w jaki sposób? :)

Limeryk jest to zabawny, absurdalny, często frywolny utwór poetycki napisany w sposób następujący:

Spośród pięciu wersów limeryku dwa pierwsze oraz ostatni rymują się i mają jednakową liczbę sylab akcentowanych.
 
Wersy trzeci i czwarty też się rymują (co daje rymy w układzie aabba) i również mają jednakową liczbę sylab akcentowanych, jednak liczba ta jest mniejsza (zwykle o jeden) niż w przypadku pozostałych wersów. 

Układ sylab akcentowanych i nieakcentowanych nadaje limerykowi specyficzny rytm (inny dla dłuższych i dla krótszych linijek). Powinno to być zauważalne przy recytacji. 

Na końcu pierwszego wersu zwykle występuje nazwa własna, najczęściej geograficzna. 

Limeryk musi być przede wszystkim zabawny. Powinien też być absurdalny, zaskakujący i frywolny, ale nie wulgarny (niektórzy sławni limeryści nie zgodziliby się z tym ostatnim postulatem). Zaleca się, by w pierwszym wersie padała nazwa geograficzna - najlepiej trudna do zrymowania.

Kluczowe słowa powinny występować w pozycjach rymowych. Dotyczy to zwłaszcza wspomnianej wyżej nazwy geograficznej. Rymy powinny być możliwie pełne i głębokie, nie banalne, a wyszukane, najlepiej zaskakujące; płci dowolnej. Dopuszczalne są przekręcenia pisowni (szczególnie w przypadku rymów egzotycznych), byle służyły uzyskaniu efektu humorystycznego, a nie stanowiły wymówki dla lenistwa.

W Polsce gatunek ten wykorzystywali m.in. Julian Tuwim, Maciej Słomczyński, Wisława Szymborska, Stanisław Barańczak, Antoni Marianowicz.

Na koniec, poza konkursem, dwa utworki niżej podpisanego na lutowy temat "Na wyprawie":

Pewien gość ponury
Skrótem ruszył w góry
Zanim wlazł
To zgasł
I śmieje się z chmury

------------------------------

Eryk, podróżnik z Afryki
Wziął się za limeryki
Ledwie stworzył ryma
Już Eryka ni ma
Zeżarł go jeden dziki


A więc - pióra w dłoń! CZEKAMY!

dodal: cejot (26 stycznia 2009)

Strona gł | O nas | Smocze łodzie | Wędrówka z muzą | Autostop | Forum | Szukaj | Archiwum | Kontakt

Copyright © 2002-2017 Polski Klub Przygody

Wszelkie uwagi dotyczące działania strony prosimy przesyłać do Administratora strony